Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

The Brightly Shining Sea, Count Your Days, Alter Self, Delete The Mass @ An Club (8/4/2010)

του Γαβριήλ Φιλιππόπουλου

H αλήθεια είναι πως είχα καιρό να πάω σε εγχώριο live underground συγκροτημάτων. Οπότε η συναυλία των The Brightly Shining Sea, Count Your Days, Alter Self, Delete The Mass ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία. Πόσο μάλλον όταν το συγκεκριμένο event έχει διοργανωθεί εξ’ ολοκλήρου από τα παιδιά των σχημάτων.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το live ξεκίνησε με μικρή καθυστέρηση (γύρω στις 9) με τους Delete The Mass. Μία μπάντα που δεν είχα ξαναδεί και η μόνη επαφή μαζί τους ήταν μέσω myspace. Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω ένα σχόλιο. Το grindcore σαν μουσικό είδος δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολη υπόθεση, όπως πολύς κόσμος (κακώς) πιστεύει. Πρέπει να έχεις κότσια, ιδέες και να την γουστάρεις πολύ αυτή τη μουσική. Ε, οι Delete The Mass το κατέχουν το παραπάνω πακετάκι. Διπλά φωνητικά, σκισμένα και πιο «φωνακλάδικα» hardcore-αδικα, «χειρουργικές» κιθάρες πιο κοντά σε Nasum και Napalm Death και δυνατά τύμπανα.

Τη σκυτάλη πήραν οι Alter Self. Καθαρό death metal φουλ στο riff και στα σόλο. Μπορεί να έχω απομακρυνθεί τα τελευταία χρόνια από το death της σχολής των τιτανομέγιστων Death ( οι Alter Self έπαιξαν και διασκευή στο Pull The Plug) και των Malevolent Creation, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να παραδεχτώ ότι οι Alter Self είναι μια εξαιρετική ελληνική μπάντα. Με ιδέες και πολλή καλή σκηνική παρουσία.

Οι Count Your Days που ακολούθησαν ασχολούνται με το ευγενές άθλημα του brutal death metal όπως το δίδαξαν οι θεοί Suffocation. Στα μάτια μου τουλάχιστον οι Count Your Days ήταν οι πιο σταθεροί ( όσον αφορά τη σιγουριά που σου βγάζει μία μπάντα πάνω στη σκηνή, πόσο προβαρισμένη είναι κτλ.) από τα υπόλοιπα 3 συγκροτήματα της βραδιάς. Καραπορωτικοί ρυθμοί ( respect στον ντράμερ) με beatdown σημεία που θα έκαναν και έναν alternative-o-post rockα να «χορέψει». Άξιοι.

Τελευταίοι ( αλλά όχι καταϊδρωμένοι ), οι The Brightly Shining Sea. Το συγκρότημα που χέζει τόσο εύκολα πάνω στις μουσικές ταμπέλες όσο χέζω και εγώ όλους τους δήθεν experimental τύπους που θέλουν να γίνουν Garm στη θέση του Garm. «Η Φωτεινή Θάλασσα» ήταν πιο φωτεινή από όσες φορές την έχω δει live. Μπορεί να έλειπε το βιολί, να είχαν νέο μπασίστα και άρρωστο τραγουδιστή, αλλά αυτό δεν τους πτόησε καθόλου. Η εμφάνιση τους ήταν εξαιρετική και καθηλωτική. Έπαιξαν 2 καινούργια κομμάτια με το 2ο να μας αφήνει πολύ καλές εντυπώσεις και διασκευή σε Converge. Έχω να πω 2 πράγματα για τους Brightly: Το πρώτο είναι πως θα έπρεπε να σκεφτούν κάποια στιγμή την περίπτωση ενός δεύτερου κιθαρίστα. Θα βοηθούσε πάρα πολύ ώστε να αποδίδονται οι ιδέες τους σωστά live. To δεύτερο είναι πως ο Spoonman, o τραγουδιστής των The Brightly Shining Sea, είναι από τους καλύτερους frontmen που κυκλοφορούν στον εγχώριο ακραίο ήχο. Period!

Εν κατακλείδι το live ήταν πολύ καλό από όλες τις απόψεις. Ήχος (αυτό που εμείς παίρναμε κάτω από τη σκηνή, γιατί πάνω στη σκηνή όλες οι μπάντες έδειχναν να έχουν κάποια μικροπροβληματάκια) καλός, ικανοποιητική παρουσία του κόσμου, δεδομένου ότι η συναυλία έγινε καθημερινή με την επόμενη να είναι εργάσιμη και επιτέλους δεν παρουσιάστηκε το φαινόμενο (τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό) «έρχομαι βλέπω τους φίλους μου και την κάνω». Respect

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010

"Το Τέλος της Ιστορίας" απο την θεατρική ομάδα Reflections/ Swing Bar

της Καλλιόπης Κουτρουμπή

«Το Τέλος της Ιστορίας» της ομάδας Reflections είναι το παραμύθι ενός κόσμου όπου η διαφορετικότητα βαφτίζεται αποκλίνουσα συμπεριφορά και εξορίζεται στην σφαίρα του ανοίκειου.

Σαν καθρέφτης απέναντι στα πρότυπα κοινωνικής αρμονίας και στα καλά χωμένα στις τσέπες χέρια του καθένα μας, η πρώτη δουλειά της θεατρικής ομάδας Reflections μας συστήνει το ανέκφραστο κορίτσι με το κόκκινο παλτό που περιφέρεται στην πόλη. Δίπλα του, μια σειρά οικείων, χιουμοριστικά σκιαγραφημένων χαρακτήρων της καθημερινότητας συνθέτουν –κυριολεκτικά- ένα πλατό κοινωνικών αντιθέσεων. «Με τόλμη, συναίσθημα και πάντα με στυλ» το κορίτσι θα στηθεί στον τοίχο∙ πιθανόν και το συναίσθημά σας.

Πηγές έμπνευσης του «Τέλους της Ιστορίας» υπήρξαν το ομότιτλο παραμύθι του Μιχάλη Φακίνου, και τα αντιθετικά ζεύγη φυσιολογικό/ υπολειπόμενο, αποδεκτό/ απορριπτέο, αξιόλογο/ αμελητέο, όμορφο/ άσχημο, άρχων/ πληβείος. Ο λόγος, η κίνηση, ο αυτοσχεδιασμός, η διάδραση με το κοινό και οι πολυμεσικές εφαρμογές είναι τα υλικά που χρησιμοποιούνται πάνω στο φόντο του απολιθωμένου κοριτσιού. Με αισθητική αρτιότητα και ερμηνείες που καταφέρνουν να ισορροπήσουν τους χαρακτήρες- καρικατούρες που παρουσιάζονται, «Το Τέλος της Ιστορίας» διαφεύγει της λούπας του χιλιοειπωμένου, ενώ το γέλιο χρησιμοποιείται ως μέσον για την βιωματική διερεύνηση του ιδιόμορφου συμπλέγματος ανακούφισης και ενοχής που το ίδιο δημιουργεί. Και κάπως έτσι, το παραμύθι των Reflections γίνεται το παραμύθι για όλα τα παραμύθια με τα οποία καλοθρέφουμε τους εαυτούς μας.


Το Τέλος της Ιστορίας

Οι Reflections είναι: Ελεάννα Αποστολάκη, Ειρήνη Γεωργιάδου, Ζάγκα Νατάσα, Παλαιοθόδωρου Τζωρτζίνα, Λιάπη Σοφία, Γράτσια Χριστιάννα, Πέτρου Κωνσταντίνος

Το κείμενο δημιουργήθηκε από αυτοσχεδιασμούς της ομάδας και την επιμέλεια έκανε ο Χάρης Μπόσινας

Σκηνογραφία : Χρύσα Τριβίλου – ΜαρίαΤριβίλου - Μαρίνα Τζώτζου
Σχεδιασμός Φωτισμού : Γιάννης Κωνσταντακόπουλος
Ηχοληψία: Γιώργος Σμπόνιας
Σχεδιασμός αφίσας : Αλέξανδρος Αποστολάκης
Επιμέλεια προγράμματος-αφίσας : Ειρήνη Πουρνάρα
Ηχογραφήσεις : Sam Marlieri
Μουσική επιμέλεια : Αποστολάκη Ελεάννα
Σκηνοθεσία – επιμέλεια video : Φίλλιπας Βοκοτόπουλος
Στο Video ρεπορτάζ: παίζουν οι Σταυρούλα Παπασπυριδάκου, Μάκης Μπενάκης, Σπύρος Ανδρεόπουλος. Ακούγεται η Αποστολάκη Ελεάννα
Διαφήμιση reality : ακούγεται ο Γιώργος Σκουφής

Swing Bar
Ιάκχου 8 και Ευμολπιδών, Γκάζι
210 3451518

Παραστάσεις
Πέμπτες και Κυριακές (εκτός Κυρ. 14/02/10)
21:15
15€ με ποτό
Διάρκεια: 60'


Στείλτε το όνομά σας με e-mail στο contact@freequency.gr και μπείτε στην κλήρωση για δύο διπλές προσκλήσεις για την θεατρική παράσταση "Το Τέλος της Ιστορίας" της ομάδας Reflections. Για την Κυριακή 21/02/10 ή την Πέμπτη 25/02/10 στις 21:15 στο Swing Bar (Ιάκχου 8 και Ευμολπιδών, Γκάζι). H κλήρωση θα γίνει την την Πέμπτη 18/02/10 στην εκπομπή της Καλλιόπης.

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

The Brightly Shining Sea live @ Freequency (Vids)

Οι The Brightly Shining Sea απαντούν σε ερωτήσεις στο studio του Freequency και παίζουν live το κομμάτι τους "Prelude: In Crimson".



Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010

"Το Τελος της Ιστορίας" της θεατρικής ομάδας Reflections/ Swing Bar

της Καλλιόπης Κουτρουμπή

«Το Τέλος της Ιστορίας» της ομάδας Reflections είναι το παραμύθι ενός κόσμου όπου η διαφορετικότητα βαφτίζεται αποκλίνουσα συμπεριφορά και εξορίζεται στην σφαίρα του ανοίκειου.

Σαν καθρέφτης απέναντι στα πρότυπα κοινωνικής αρμονίας και στα καλά χωμένα στις τσέπες χέρια του καθένα μας, η πρώτη δουλειά της θεατρικής ομάδας Reflections μας συστήνει το ανέκφραστο κορίτσι με το κόκκινο παλτό που περιφέρεται στην πόλη. Δίπλα του, μια σειρά οικείων, χιουμοριστικά σκιαγραφημένων χαρακτήρων της καθημερινότητας συνθέτουν –κυριολεκτικά- ένα πλατό κοινωνικών αντιθέσεων. «Με τόλμη, συναίσθημα και πάντα με στυλ» το κορίτσι θα στηθεί στον τοίχο∙ πιθανόν και το συναίσθημά σας.

Πηγές έμπνευσης του «Τέλους της Ιστορίας» υπήρξαν το ομότιτλο παραμύθι του Μιχάλη Φακίνου, και τα αντιθετικά ζεύγη φυσιολογικό/ υπολειπόμενο, αποδεκτό/ απορριπτέο, αξιόλογο/ αμελητέο, όμορφο/ άσχημο, άρχων/ πληβείος. Ο λόγος, η κίνηση, ο αυτοσχεδιασμός, η διάδραση με το κοινό και οι πολυμεσικές εφαρμογές είναι τα υλικά που χρησιμοποιούνται πάνω στο φόντο του απολιθωμένου κοριτσιού. Με αισθητική αρτιότητα και ερμηνείες που καταφέρνουν να ισορροπήσουν τους χαρακτήρες- καρικατούρες που παρουσιάζονται, «Το Τέλος της Ιστορίας» διαφεύγει της λούπας του χιλιοειπωμένου, ενώ το γέλιο χρησιμοποιείται ως μέσον για την βιωματική διερεύνηση του ιδιόμορφου συμπλέγματος ανακούφισης και ενοχής που το ίδιο δημιουργεί. Και κάπως έτσι, το παραμύθι των Reflections γίνεται το παραμύθι για όλα τα παραμύθια με τα οποία καλοθρέφουμε τους εαυτούς μας.


Το Τέλος της Ιστορίας

Οι Reflections είναι: Ελεάννα Αποστολάκη, Ειρήνη Γεωργιάδου, Ζάγκα Νατάσα, Παλαιοθόδωρου Τζωρτζίνα, Λιάπη Σοφία, Γράτσια Χριστιάννα, Πέτρου Κωνσταντίνος

Το κείμενο δημιουργήθηκε από αυτοσχεδιασμούς της ομάδας και την επιμέλεια έκανε ο Χάρης Μπόσινας

Σκηνογραφία : Χρύσα Τριβίλου – ΜαρίαΤριβίλου - Μαρίνα Τζώτζου
Σχεδιασμός Φωτισμού : Γιάννης Κωνσταντακόπουλος
Ηχοληψία: Γιώργος Σμπόνιας
Σχεδιασμός αφίσας : Αλέξανδρος Αποστολάκης
Επιμέλεια προγράμματος-αφίσας : Ειρήνη Πουρνάρα
Ηχογραφήσεις : Sam Marlieri
Μουσική επιμέλεια : Αποστολάκη Ελεάννα
Σκηνοθεσία – επιμέλεια video : Φίλλιπας Βοκοτόπουλος
Στο Video ρεπορτάζ: παίζουν οι Σταυρούλα Παπασπυριδάκου, Μάκης Μπενάκης, Σπύρος Ανδρεόπουλος. Ακούγεται η Αποστολάκη Ελεάννα
Διαφήμιση reality : ακούγεται ο Γιώργος Σκουφής

Swing Bar
Ιάκχου 8 και Ευμολπιδών, Γκάζι
210 3451518

Παραστάσεις
Πέμπτες και Κυριακές (εκτός Κυρ. 14/02/10)
21:15
15€ με ποτό
Διάρκεια: 60'


Στείλτε το όνομά σας με e-mail στο contact@freequency.gr και μπείτε στην κλήρωση για δύο διπλές προσκλήσεις για την θεατρική παράσταση "Το Τέλος της Ιστορίας" της ομάδας Reflections. Για την Κυριακή 21/02/10 ή την Πέμπτη 25/02/10 στις 21:15 στο Swing Bar (Ιάκχου 8 και Ευμολπιδών, Γκάζι). H κλήρωση θα γίνει την την Πέμπτη 18/02/10 στην εκπομπή της Καλλιόπης.

Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010

Scott Kelly + Stylianos Tziritas Trio @ Mo Better (17/1/2010)

Του Βασίλη Τσίγκα

Ήρθε, έπαιξε κι έφυγε… Προσπαθώ να καταλάβω γιατί. Γιατί ήρθε. Δεν μπορεί να είναι για τα λεφτά. Όσα και να πήρε, μου φαίνεται δύσκολο να δικαιολογούν ένα ταξίδι στην αντίθετη πλευρά της υδρογείου, για να παίξει 10 τραγούδια μπροστά σε (μάξιμουμ) 100 ανθρώπους σε ένα σκοτεινό μπαρ της Αθήνας. Ένα μπαρ, σαν το Mo Better, το οποίο –για να είμαστε ειλικρινείς- δεν είναι και κατάλληλο να φιλοξενήσει live εμφανίσεις.

Ο καθένας μπορεί να βρει κίνητρα. Πιθανότατα δεν θα μάθουμε αυτό που ενεργοποιεί τον Scott Kelly. Μπορεί, βέβαια, να είναι και το πολύ απλό: η απλή, καθαρή, αγνή καύλα του για την μουσική. Αυτή είναι, ίσως, που τον κινεί. Που τον σπρώχνει. Αυτή είναι, ίσως, που αναγκάζει 100 ανθρώπους να σταθούν μπροστά του και να σιωπήσουν. Δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο τον σεβασμό τους. Τον θαυμασμό τους.

Το live του Kelly το βράδυ της Κυριακής (17/1) στο Mo Better, δεν διέφερε σημαντικά από αυτό του An, πριν από δύο χρόνια. Αν εξαιρέσουμε το γεγονός, ότι αυτή τη φορά ο τραγουδιστής των Neurosis είχε μαζί του, πέρα από μια ακουστική και μια ηλεκτρική κιθάρα. Τη χρειάστηκε για να διασκευάσει το “Whiskey And Wimmen” του John Lee Hooker και το “Tecumseh Valley” του Townes Van Zandt.

Κατά τα άλλα; Η σιωπή των 100 ανθρώπων που αναφέρθηκε παραπάνω περιγράφει τα πάντα. Άλλωστε, τι άλλο να (μην) πεις, όταν ακούς το “I Can See You” από το στόμα του Kelly live;

Όσον αφορά το σχήμα Stylianos Tziritas Trio, που άνοιξε τη βραδιά, τα λόγια περισσεύουν. Πραγματικά, χρειάζεται πηγαίο ταλέντο και πλούσια έμπνευση για να καταφέρεις να προκαλέσεις πονοκέφαλο (σε σημείο να ψάχνεις παράθυρο να πηδήξεις) σε κάποιον σε μόλις μισή ώρα. Αν πρέπει να περιγράψω τους ήχους που έβγαιναν από το κλαρινέτο, το σαξόφωνο, τις μαγνητοταινίες και το στόμα του trio, θα έλεγα πως μου θύμισαν μια σκουπιδιάρα, δέκα γατιά που ουρλιάζουν και δώδεκα χορδές κιθάρας που έχουν υπέρ-τεντωθεί – όλα αυτά ταυτόχρονα. Καλό είναι να παίζεις μουσική για να παίζεις μουσική. Αρκεί, όμως, να παίζεις μουσική. Θορύβους μπορεί να παράγει ο καθένας…

Discordance Axis and Iron Monkey rare live vids

Του Γαβριήλ Φιλιππόπουλου

Από καιρό ήθελα να ανεβάσω αυτά τα δύο video που είχα ανακαλύψει στο youtube γιατί δείχνουν κάποια σπάνια live ντοκουμέντα από δύο συγκλονιστικές underground μπάντες όπως οι Discordance Axis και οι Iron Monkey.

Το πρώτο είναι ένα ολόκληρο live show των Discordance Axis στο Worchester της Αμερικής πίσω στο 1999 και το δεύτερο είναι το κομμάτι Bad Year των Iron Monkey, live στο Dynamo festival, πάλι πίσω στο 1999.

Δυστυχώς καμία από τις δύο μπάντες δεν υπάρχουν πια γιατί οι μεν πρώτοι διάλεξαν διαφορετικά μουσικά μονοπάτια (στο ίδιο grindcore/hardcore ύφος ωστόσο), οι δε δεύτεροι διαλύθηκαν μετά το θάνατο του τραγουδιστή τους, Johny Morrow. R.Ι.P.




Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010

Αρκεί να είσαι εδώ // Θέατρο Ράγες


Από το «Αλλού» στο «Εδώ» και πάλι πίσω
της Καλλιόπης Κουτρουμπή

Σε ατμόσφαιρα ονειρική και με διάθεση κωμική, η ομάδα «Αλλαχού» φτιάχνει μια ιστορία φανταστική∙ μια ιστορία, η οποία, μέσα από σκόρπιες αναμνήσεις, αριθμούς και σκέψεις, θέλει, αστειευόμενη, να μιλήσει για την εμμονή και την εξάρτηση.

Το «Αρκεί να είσαι εδώ» της Μέτης Παναγιωτοπούλου, αφηγείται την ιστορία της 'Ελμας, μιας νεαρής κοπέλας η οποία βρίσκεται υπό την επήρεια των συναισθηματικών της εξαρτήσεων. Μια υπερπροστατευτική και ελεγκτική μητέρα και ένας άντρας, ως το φαντασιακό μοντέλο του ερωτικού πόθου, είναι οι χαρακτήρες που οριοθετούν το χώρο δράσης, τοποθετώντας την Έλμα διαρκώς στο κέντρο του. Και έτσι, η ίδια, στην ενηλικίωσή της, βρίσκεται να κόβει τον ομφάλιο λώρο με την μητέρα της, αντικαθιστώντας τον με την εμμονική προσήλωση της στον ποθητό άντρα.

Την ιστορία της Έλμα θα την βρείτε σπασμένη σε κομμάτια. Η σκηνοθέτης Ζωή Ξανθοπούλου βρίσκει τον τρόπο να σχολιάζει το πάντα ενδιαφέρον θέμα των πολλαπλών αναγνώσεων μιας ιστορίας, προσκαλώντας το κοινό σε ένα διαδραστικό παιχνίδι συν- γραφής της παράστασης∙ η μοναδική «πλέξη» της κάθε παράστασης θα βρεθεί στα χέρια σας. Αρκεί να είστε εκεί!

Αλλαχού σημαίνει αλλού. Η ομάδα «Αλλαχού» δημιουργήθηκε το 2007. Με την όρεξη να διερευνήσει καλλιτεχνικούς τρόπους διαφυγής από το ενίοτε μονότονο «εδώ», η ομάδα αυτοσυστήνεται ως «μια ομάδα, αποτελούμενη από νέους ανθρώπους που πίστεψαν στις δυνατότητές τους, (…) και επιδιώκουν το πιο κοινότυπο ίσως πράγμα... να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους». Με αντικείμενό της το θέατρο και τον χορό, βοηθό της την φαντασία και οδηγό της το μεράκι και την σκληρή δουλειά η «Αλλαχού» αναζητά τις «γεύσεις, τα χρώματα και τα αρώματα» που θα χαρακτηρίσουν την ταυτότητά της. Η θεατρική παράσταση «Αρκεί να είσαι εδώ» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στα πλαίσια του Off- Off Athens Theatre Festival, το καλοκαίρι του 2009. Φέτος, με αλλαγές στην σκηνοθεσία και την διανομή, το «Αρκεί να είσαι εδώ» δοκιμάζει και πάλι τις δυνάμεις του.

Αρκεί να είσαι εδώ

Κείμενο: Μέτη Παναγιωτοπούλου
Σκηνοθεσία: Ζωή Ξανθοπούλου
Ερμηνεύουν: Θεανώ Μεταξά, Θεώνη Κουτσουνάκη, Δημήτρης Κουρέας
Σχεδιασμός έντυπου υλικού: Δημήτρης Κουρέας
Κινησιολογία: Μέτη Παναγιωτοπούλου

Promo Treiler 2010: Ναυσικά Ταραζή
http://www.youtube.com/watch?v=23UZD3uTgHA
Φωτογραφία: artworks visuals

Παραγωγή: Αλλαχού
allahougroup@hotmail.com

Παραστάσεις
11 Δεκεμβρίου 2009- 17 Ιανουαρίου 2010
Κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21:30

Θέατρο Ράγες
Κωνσταντινουπόλεως 82, Γκάζι
Εισιτήρια: 15 ευρώ γενική είσοδος, 10 ευρώ φοιτητικό
Τηλ. Κρατήσεων: 210 3452751

Στείλτε email με το όνομά σας στο contact@freequency.gr (με θέμα "Na eisai edw") και μπείτε στην κλήρωση 2 διπλές προσκλήσεις για την παράσταση "Αρκεί να είσαι εδώ" (15, 16 ή 17 Ιανουαρίου 2010). Η κλήρωση για τους νικητές θα γίνει την Πέμπτη (14/1), στην εκπομπή της Καλλιόπης (17:00 - 19:00).
Tην Παρασκευή (15/1, 17:00) η Καλλιόπη θα φιλοξενήσει την κειμενογράφο της ομάδας Αλλαχού, Μέτη Παναγιωτοπούλου. "Για να μιλήσουμε για το "Αρκεί να είσαι εδώ" και να διαλέξουμε μαζί μουσικές!".